In 1993 is kunstmuseum Lammert Boerma in de Borgercompagnie ( Groningen)  geopend, dat is destijds door beeldend kunstenaars Janke Steneker en Lammert Boerma gedaan. In dit gedeelte van de site vind u een samenvattende tekst over het museum zelf, dus het pand met de verschillende vertrekken en niet zozeer over de schilderijen en andere kunst. Het tweede gedeelte vertelt wat over de kunst (grotendeels schilderijen) van Lammert Boerma die er tentoon gesteld word. Janke Steneker heeft ook een kleine collectie schilderijen en andere kunst in het museum tentoongesteld maar daar gaan we hier niet dieper op in. Onder het tabje galerie vind u wel wat kunstwerken van Janke, in dit geval schilderijen.

Het museum zelf ( het pand, niet de schilderijen/kunst ) :

Lammert kocht zijn huis in 1972. Toen was er nog geen sprake van een museum met schilderijen en andere kunst dat was pas veel later. Jaren later, de gemeente zou juist een bordje "onbewoonbaar verklaard" op de deur spijkeren, kocht hij voor een prikje het oude bouwvallige pand ernaast erbij. Behept met twee rechterhanden restaureerde hij het pand. Het museum is eigenlijk gevestigd in een gerestaureerde historische herberg. Zowel het leefgedeelte van het pand als het voormalige bouwvallige pand (nu expositieruimte) is toegankelijk voor bezoekers. Elk vertrek heeft een eigen kleur, een eigen stijl. In de blauwe kamer staan uiteraard zelfgemaakte blauwe kunstige meubels. Zelfs het serviesgoed in de kast bedoeld voor bed and breakfast gasten is voorzien van een blauw randje. De keuken is geel en de huiskamer heeft rood/roze tinten en wordt dan ook de roze kamer genoemd. Naast de vele schilderijen van Lammert zijn ook beelden, ingekleurde foto's en enkele tientallen bromfietsen te vinden uit de jaren ' 50 en ' 60. Het museum telt momenteel ongeveer 450 m2 vloeroppervlak, verdeeld over 13 vertrekken, waaronder expositieruimtes, ateliers, werkplaats en woonruimtes. In de museumtuin vind u vele soorten appel-, pruimen-, en perenbomen terug met een nog groter scala bessenstruiken. Ook vind u eiken, beuken en een handgegraven vijver.

Over de Kunst van Lammert Boerma :

In feite wordt getoond, het leven, werk en wonen kortom het functioneren als kunstenaar. Een soort hedendaags Rubens-Rembrandt huis, met het verschil dat deze kunstenaar nog leeft tussen zijn zelfgemaakte schilderijen. Het schilderen leerde Lammert uit boeken. Hij past een schildertechniek toe uit de 17e eeuw : een onder- schildering van ei- of case´netempera wordt afgewerkt met  olieverf, die gedeeltelijk transparant en dekkend wordt aangebracht. De gelaagd- heid van de verf zit ook in de voorstellingen, waarin zich vaak meerdere verhalen afspelen. De voorstellingen in zijn schilderijen zijn echter zeer eigentijds. De vaak grote schilderijen vormen een mengeling van realistisch-surrealistisch en symbolische tendensen. De mens is in zijn kunstwerken dikwijls naakt wat kwetsbaarheid voorstelt, overgeleverd aan het vaak zelfopgeroepen lot. Thema's in zijn schilderijen zijn bijvoorbeeld: de vergankelijkheid, machtstructuren, confrontaties en afhankelijke tussen de mens en techniek, religie en erotiek.

 

  museum Lammert Boerma vanaf het fietspad gezien.

 Voor kunst -werken ( vooral schilderijen) van Lammert Boerma kunt u bij het tabje galerie kijken.

Artikel : Drugslaboratorium ( uit Cultimo Groninger cultuurmagazine, 3e jaargang nr. 6 april 1996).

Op het museumgedeelte van het oude cafe hebben ooit een hoerentent en een drugslaboratorium gezeten, dit was in de tijd dat Lammert nog geen eigenaar was van het cafe. In dat laboratorium werd amfetamine geproduceerd, met een of andere simpele chemie-set op de wc. Dat veroorzaakte een soort rioollucht, dus in het begin dacht Lammert dat de buren een probleem hadden met het riool. Maar op een gegeven moment stonk het wel heel vaak.... De echte overlast kwam pas toen het laboratorium werd opgerold door de politie. Er kwamen toen geregeld mensen aan de deur bij Lammert die het recept voor speed wilden hebben. "Vijfduizend gulden", zeiden ze dan. maar Lammert had geen recept, dat was de buurman met het laboratorium. Kan je maar weer zien dat het raar kan gaan in het rustieke leven van een kunstenaar.